اشرف ، خلف مرحوم ميرزا عبد الحسيب ، صبيه‌زادهء سيّد الحكما امير محمّد باقر الداماد الحسينى - قدّس اللّه روحه - به علوّ حسب و نسب معروف ، و به فضائل نفائس موصوف بود . روزگارى به عزّت و احتشام در اصفهان گذرانيد . در سنهء 1133 به روضات جنان انتقال نمود . « او رفت و خوشدلى ز جهان خراب رفت » . . . به حكم وراثت در مراتب علمى افادت‌پناه و از معارف ذوقى آگاه بود و در سخن فهمى صاحب دستگاه . گاهى التفات به گفتن شعر مىفرمود . اشعار سنجيده دارد . « 1 » استاد روضاتى از برخى منابع نقل كرده‌اند كه تاريخ درگذشت مير اشرف را سال 1145 ه . ق آورده‌اند ، امّا نظر حزين را صائب‌تر دانسته‌اند . « 2 » مقبرهء وى بنا به نوشتهء مرحوم مهدوى ، در بقعه‌اى خارج از قريه ورنوسفادران بوده است . « 3 » مير محمّد اشرف ، جدّ مادرى خود را هم به ميرزا ابو الولى انجو ، از صدور معروف دورهء صفوى مىرساند . « 4 » مير محمّد اشراف ، اشعار زيادى از خود در مطاوى آثارش از جمله فضائل السادات آورده است . اين كتاب در واقع يكى از مهمّترين آثار اوست كه به سال 1314 ه . ق در تهران چاپ شده است . چاپ حروفى آن كتاب در سال 1339 ش توسط كتابفروشى شرق قم عرضه شده است . وى ابتدا اين كتاب را ( در سال 1102 و 1103 ه . ق ) با عنوان اشرف المناقب براى شاه سليمان صفوى و سپس « به اضافهء ما سبق به وجه ابسط و انشط به بركات عهد و اوان » پادشاه جديد ، تحرير جديد آن را با عنوان فضائل السادات به نام شاه سلطان حسين صفوى تأليف كرد . « 5 » استاد روضاتى نوشته‌اند : وى از آغاز تا انجام اين كتاب ، از آثار دو نياى دانشمندش مير داماد و مير سيّد احمد بن زين العابدين نظما و نثرا بسيار نقل كرده ، از اشعار نغز

--> ( 1 ) . تذكرهء حزين ، ص 56 . ( 2 ) . فهرست كتب خطّى كتابخانه‌هاى اصفهان ، ص 161 . ( 3 ) . تذكرة القبور ، صص 95 - 237 . ( 4 ) . فضائل السادات ، ص 507 . ( 5 ) . ر . ك : فضائل السادات ، صص 11 - 12 .